Sally Champagne van Harvard en Martin Walsh van Stanford hier vanavond vertelden ons over hun respectieve instellingen en toen nemend vragen (en vroegen enkelen). Ik telde 45 mensen bij het technische begin van de zitting, maar iets als nog eens tien had zich stealthily bij ons tegen het eind aangesloten. Zoals met de Universiteit van infozitting van Chicago Dinsdag nacht met Ted O’Neill, werden wij gevraagd om hen relevante informatie te vertellen die hen zou helpen om onze bijzondere groep Exonians en Exeter in het algemeen te begrijpen. Champagne heeft de toepassingen van Exeter voor een lange tijd gelezen, maar Walsh was nieuw aan hen, zo dit geschenen extra waar.

Bovendien moest Angela Henson, Exeter en alumna van Harvard, daar haar gedachten “not van toelating perspective.” aanbieden; Zij was ook niet geen particlarly recente aluin van maar haar inzicht was natuurlijk nog waardevol.

Wij werden gevraagd wat van twee eerst zou moeten beginnen, en na veel vacillation (voor duidelijk de menigte wilde geen openlijke gunst voor ook niet uitdrukken) iemand bovengenoemde “Ladies first” welke Champagne duidelijk gaf om haar afgekorte stomp te beginnen. Één woord, eerst: Ik had Sally Champagne mijn infozitting in Maart terug doen toen ik één fateful middag in Cambridge daalde. De waarheid wordt verteld, was het niet mijn favoriete infozitting van vorig jaar. Ik werd daarom tevredengesteld door het verschil ik vanavond hoorde; het gaat enkel tonen hoe een indruk lang na één individual’s ‘off day’ kan treuzelen; heeft overgegaan.

Champagne dat door haar school is begonnen werd te zeggen soms gezien als slachtoffer van “terrible toos” –”Too duur, te verre van huis, te moeilijk om into.” te krijgen; I’d vernam verre de Kust die nooit van Cambridge/van het Oosten te van huis is, maar dat moet omdat 10 mijlen van de stad in zijn.

De manierhorloge van de pret: John Yoshida, klasse van 2008, droeg een t-shirt Princeton! Dit werd veel ongeveer gegekscheerd, en ik denk tegen het eind hij zijn besluit betreurde. Mike Maruca, de klassenvoorzitter van 2007, droeg een “Animal House” ‘College’ overhemd zelf. Hij werd ook het speelse wrijven over dat één. Een vreselijk hoog aantal mensen was nog in kleding code–I veronderstelt om op de toelatingsambtenaren indruk te maken. Al zelfde, het breekt mijn hart om mensen te zien voorbij steunend dat onnodige vestige van Exeter’s. Dan opnieuw, de hommel van I won’t op ongeveer mijn sterk gevoel over kledingscode; u kunt mijn gehele ondeugd controleren presidentiële campagne ongeveer dat.

Het was keer Walsh’s eerste buiten Californië, was apparently–he geboren en gekweekt San Francisco, en raakte mijn hart door de gelijkenissen tussen “bay area” te vermelden; en “bay state” –although hij deed dit in verwijzing naar Harvard, niet mijn leven.

Champagne dat met aantallen is begonnen. 3500 cursussen, 40 concentraties, seminaries van 12 mensen of minder, enz. enz. Van daar ging zij in minder statistische observaties, die ik vond veel waardevoller waren. Ik had reeds spiel gehoord zodat koos ik enkel kleine stukken uit die ik vond weergalmd aan wat ik van de eerste keer herinnerde ik haar spreek hoorde; droevig, verdwenen de nota's van de indexkaart aan die zitting van Maart in de mest van de lentetermijn.

Martin Walsh ging net daarna. Hij was zeer arrogant over het erkennen van de rotatie Stanford’s uit gezette marketing; hij vroeg of kon “they ‘entrepreneurial’ zeggen; om het even welke more” in viewbook. Hij vermeldde ‘Silicon Valley’ aspect van zich het bewegen Stanford–fast, dat goed en slecht is. Hij beschreef een “intellectual vitality” ongeveer waren place–people waren hartstochtelijk over iets en wie over het algemeen reeds aan Stanford met een idee kwam. Hij wilde weten waarom iemand op een vliegtuig zou kunnen krijgen en verkiezen om naar de het westenkust te gaan, voor zover Exeter waren de kandidaten trekt concerned–Stanford meer van ten westen van het oosten Mississippithan.

Beste van allen, erkende hij dat er “a miljoen grote schools” zijn; en dat het belangrijk was om te vinden ben van mening waar u kon bloeien. Dit is niet de eerste keer I’ve hoorde een toelatingsambtenaar studenten eraan herinnert zij zouden moeten kijken ergens gebaseerd op “fit, ” maar ik houd nog van het te horen. It’s zeldzaam. Het wijkt van een zuiver promotiemanuscript op sommige manieren af. Mijn één woordindruk van Stanford, van zijn bespreking: Vitaliteit.

Dan vragen; bijzonder het boring vraagt deze ronde, teveel die door een bezoek aan de website of drukmaterialen van één van beide school konden beantwoord te zijn. Ik stelde de zelfde interdisciplinaire kwestie van Champagne die ik terug in Maart had (probleem dat met grote, uitstekende wetenschapsafdelingen interdisciplinaire samenwerking remt?) maar in de stormloop van vraag krijgt stormloop I didn’t een werkelijk duidelijk antwoord. Te slecht.

Om te besluiten, stelde Mike Maruca een belachelijke vraag over het probleem van “ego” en “arrogance” onder studenten op deze hoogste scholen. Champagne sprak over ‘H-bomb’ effect, waar de studenten won’t mensen vertellen welke school zij bijwonen. Kies grappigste ogenblik uit, niettemin? Martin sloot door ons te vertellen aan “enjoy process” aangezien het een speciale tijd “very in onze lives.” is;