Dit maakt deel uit 2 van mijn recapitulatie van Multicultureel Open Huis Yale’s. U kunt deel 1 hier vinden recht.

Dit is meer een pret, snelle nota dan iets anders.

Wij werden maaltijdkaartjes gegeven om te gaan eten in wooncolleges’ het dineren zalen tijdens de dag, en ik kreeg een aardig beeld van het dineren in Yale. Dit werd veel ondersteund door artikelen over Aramark en de dinerende diensten in sommige publicaties dat ik later die dag kreeg (zie verder). Anyways, aangezien ik in de aardige het dineren zaal in Pierson liep ik eerst één ding opmerkte: druiven. De mensen hadden druiven, wit en rood, overal waar. En fruit! Vers fruit zoals werd ik nooit gebruikt aan het zien in een het dineren zaal. Ik had een zorg dat dit een duidelijk Amerikaans Universitair type situation–i.e. zou kunnen zijn, zoals toen ik Au voor een Nslc- programma voor een paar weken bedroeg, en het voedsel was vrij goed maar er was bijna geen verscheidenheid. Één van de studentendocumenten die ik gezegd heb verzameld dat “better kwaliteit, minder variety” was de nieuwe tendens, die beter is dan het omgekeerde. Bij zeer het slechtst, is er altijd vers fruit.

Het lunchen in de woonuniversiteiten bood me ook de perfecte kans om hoogte en laag naar zoveel mogelijk studentenpublicaties te zoeken. Ik vroeg enkele coördinatoren van de studentenrekrutering waar ik een exemplaar van het Dagelijkse Nieuws kon vinden Yale, maar niemand was in het bijzonder helpful– “around somewhere” was het algemene antwoord, het die het weekend is. In Pierson die ik Yale en het Buitenbeentje aankondigt heb gevonden, en kunnen door het Dagelijkse Nieuws uit Vrijdag ergens op de manier terug naar Oude Campus komen. Ik vond alle publicaties ik vrij interessant maar ik zeer leuk vond het Buitenbeentje om te zijn opnam; het scheen als de soort ding een toelatingsbureau niet aan ouders zou uitdelen, maar ik genoot van het nog.

Ik verzond zelfs een bericht Facebook naar Susannah Bragg, één van de redacteurs.

Beste Susannah,

Ik liet vallen enkel een lijn hello u vertellen hoeveel ik van het Buitenbeentje hield. Ik bezocht Yale op gezeten voor ‘multicultural open house’ welke alle het opwekken voor het blootstellen van me aan de fijne publicatie werd gemaakt geeft uit u (een holistic beeld van mijn ‘open house’ de ervaring kan bij samjackson.org worden gevonden als u dat veel tijd hebt te doden). Ik keek rond op interweb voor een e-mail, maar alle zag ik was Herald roepend het buitenbeentje “the het meeste ziekte-bereden vod op campus.”

Ziekte-bereden of niet, genoot van ik lezend het; Ik deed mijn beste Pierson voor om het even welk/alle publicaties schuren Yale en didn’t worden te ver, maar het buitenbeentje was één van hen, en het was vrij pret.

Ik hield vooral van de eekhoorn repartee… Ik zou messaged ook uw mede-redacteur hebben, maar uw naam was eerst vermeld, die moet betekenen u belangrijker bent van twee. Of dat of ‘bragg’ komt eerst alfabetisch vóór ‘lewis’ … voor gemak veronderstellen I’ll het een testament aan uw superioriteit is.

anyways hooray voor koele studentenpublicaties.

uw ventilator,
SAM Jackson

Iets als het Buitenbeentje zou niet kunnen worden genomen om vijfsterrenrekruteringsliteratuur te zijn, maar het zegt aan me “Yale een campus van diverse opinions.” is; Het zegt dat Yale een school met zijn eigen aardig aandeel grillen en originele mensen is. Ik waardeer dat.