Θυμηθείτε πώς πριν από το σπάσιμο ημέρας των ευχαριστιών είπα ότι έπρεπε να κάνω όλες τα δοκίμια και τις εφαρμογές μου για κάθε σχολείο στον κατάλογό μου; Έγραψα δύο δοκίμια έπειτα: ένα κοινό δοκίμιο και ένα γενικό ’σuππλεμεντ ανοικτό response’ εφαρμογής δοκίμιο. Δεκατέσσερα σχολεία που εγκαταλείπονται για το ποιο δεν είχα προετοιμάσει ακόμα τις εφαρμογές. Πού στέκομαι τώρα;

Κανένας μακρύτερα εμπρός.

Ή, αναληθής: Ξέρω τώρα ακριβώς πόσο πρέπει να κάνω, το οποίο είναι πολύ. Όχι uνημαγηναψλυ-πολύς, αλλά ακόμα ένα σημαντικό ποσό εργασίας.

Ήμουν υποτιθέμενος για να έχω α) γραπτός όλα τα δοκίμιά μου και β) καθαρισμένος κάτω από τον κατάλογο κολλεγίων μου από 15 σε κάτι λιγότερο από αυτός πέρα από το σπάσιμο. Κανένας!

It’s β που εκεί με ενοχλεί πιό πολύ. Ι don’t έχουν οποιουσδήποτε νόμιμους λόγους να βγάλουν οποιοδήποτε σχολείο από τον κατάλογό μου αμέσως, και τους λόγους να τους κρατήσουν όλοι. Ι don’t σκέφτονται από το ως συγκράτηση ή επιλογή-διευκόλυνση κινδύνου, ακριβώς όπως “τχεσε είναι όλες οι θέσεις ότι θα μπορούσα να είμαι ευτυχές attending.” Εάν έχετε τα επιχειρήματα ΓΙΑ ένα ιδιαίτερο σχολείο που να με κάνει περισσότερο έκλιναν να το ευνοήσουν πέρα από άλλα (κανένα αρνητικό δεν επιτίθεται εδώ!) αισθανθείτε ελεύθερος να τους μοιραστεί. Ξέρω ότι τα μέρη σας πηγαίνουν στο σχολείο στις θέσεις στον κατάλογό μου, ή τουλάχιστον την εργασία there–Μπορώ να σας δω μέσω του Διαδικτύου. Έτσι αισθανθείτε ελεύθερος να μιλήσει επάνω.

Στο μεταξύ, έχω τα δοκίμια που γράφουν. Θλιβερός να εγκαταλείψει όλος εσείς τους αναγνώστες στις αφιλόξενες χέρσες περιοχές μη-ενημερωμένος blogs, αλλά it’s καθαρώς προσωρινό. Εάν γράφω το στόχο δύο δοκίμιών μου από την ώρα μεσημεριανού γεύματος του αύριο, πρέπει να είμαι πίσω στη διαδρομή. Όπως είναι, τα περισσότερα από τα δοκίμιά μου για αυτά τα σχολεία (εκείνοι που παραμένουν άγραφα, το οποίο είναι) είναι της ποικιλίας κοντός-απάντησης. Θα μπορούσε να είναι χειρότερος!