Ik werd een e-mail van Li Jian vorige week die mijn plaats vond en gelukkig was te zien I hadn’t hem willekeurig na het lezen van zijn verhaal trashed. Ik was zorgvuldig over hoe ik interpreteerde wat ik over zijn geval las omdat het als wij weren’t krijgend de heel wat belangrijke feiten scheen, en lo en behold schrijft het onderwerp van die verhalen en bevestigt daar binnen mijn verdenkingen. Het was een interessante nota die ik hier heb gereproduceerd.

Ben zeker om een blik bij de twee verhalen te hebben die ik over hem en zijn klacht in November 2006 heb geantwoord:

WSJ vraagt: ‘Is de Staaf van de toelating Hoger voor Aziaten bij Elite Schools?’ [ deel 1 ]

WSJ vraagt: ‘Is de Staaf van de toelating Hoger voor Aziaten bij Elite Schools?’ [ deel 2 ]

Het e-mail kleven begint hier.

Li van Jian, xyz@Yale.edu: 11:12 van 1/25/2007 PM

Hey SAM. Ik las uw eerste blog ingang over me. Het bespreekt de kwestie van subjectieve toelatingscriteria, en geschreven you’ve, “I kunt een aannemelijke zorg in het algemeen, maar niet één zien stammend uit zijn geval alone.”

Ik ga eigenlijk van ganser harte met u akkoord met dat punt!

Een lezer zou kunnen zijn onder de ongelukkige en onjuiste indruk dat ik toelatingsonderscheid als resultaat van mijn alleen geval had afgeleid. Een dergelijke conclusie zou niet alleen egotistisch maar verkeerd geïnformeerd zijn - de universiteiten verwerpen regelmatig niet Aziatische kandidaten met perfecte SATs. Eerder, kwam ik aan de conclusie van onderscheid alvorens ik zelfs op universiteit van toepassing was, terwijl ik de studie las Espenshade (verbinding). Ik diende deze klacht in niet omdat ik dacht ik om aan Princeton (ik denk eigenlijk zij zeer goed aan me kunnen verworpen hebben hadden ik van toepassing waren als witte student) verdiende worden toegelaten, maar omdat ik van mening was dat de kandidaten om ongeacht ras verdienen worden geëvalueerd.

Omdat Dan Golden slechts over mijn SATs schreef, kan een lezer zoals zich ook zijn onder de ongelukkige en onjuiste indruk dat ik denk de scores de enige basis voor toelating zouden moeten zijn en dat ik niets voorbij mijn scores had. In tegendeel, denk ik dat het voor universiteiten om dingen zeer belangrijk is te bekijken
voorbij SATs zoals leiding (niettemin, zoals de geschiedenis van Joodse toelating voorstelt, moeten wij geen verwarde criteria laten een gelegenheid voor onderscheid zijn). I
denk mijn extracurriculars vrij goede †"mijn klacht het vermelde over de hele staat rangschikken in math en fysicacompetities, 168 uren van de communautaire dienst waren
tijdens een reis aan Costa Rica dat voor door een verdienstebeurs wordt betaald, die mijn hoog schoolâ€s™high-ranking academisch team, enz. †"captaining maar opnieuw, de verwerping van
iemand van mijn persoonlijke kwalificaties zou geen onderscheid bewijzen, aangezien de universiteiten regelmatig hoogst-gekwalificeerde niet Aziatische kandidaten verwerpen. Nochtans,
De studie van Espenshade bewijst onderscheid, zoals de verhoogde inschrijving van Aziatisch-Amerikanen bij UC Berkeley na de passage van Voorstel 209.

Dank voor het lezen van dit
- Li Jian

* * *

Dank opnieuw voor schrijven binnen die verwarring te bevorderen verduidelijken die de klacht omringt, en voor het laten van me e-mail op blog publiceren. Hopelijk zullen sommige van mijn bezoekers zullen een betere betekenis van dingen doorlezen en krijgen, spreid misschien het woord uit een bit… de media didn’t doen zeer lonend het graven van de eerste keer rond, denkt I don’t, wat te slecht is.