Σαν σπουδαστή Yale, είναι μια συμπαθητική επαναβεβαίωση των πόρων διαθέσιμων όταν φορτώνω το webpage New York Times και βρίσκω μια συμπαθητική φωτογραφία των γηπέδων squash άρθρο για τα σχολεία με τις ογκώδεις χρηματοδοτήσεις. Μόνο στα τέλη Ιανουαρίου, όταν συνέβη αυτός, δεν ήταν Yale σεσε ήταν το γυμνάσιό μου, ακαδημία Phillips Έξετερ. Θα μπορούσα ακόμη και να επισημάνω μερικούς από τους φίλους μου στη φωτογραφία (που δεν χαρακτηρίζεται εδώ).

Το άρθρο αρχίζει με τη σκιαγράφηση του Curtis Thomas, ένας σπουδαστής που γίνεται ικανός να παρευρεθεί στο Έξετερ χάρι στη γενναιόδωρη οικονομική ενίσχυσή του. Το Curtis είναι πραγματικά δροσερό, δεν τον ξέρω ιδιαίτερα καλά αλλά συνεργάστηκα με τον στην επιτροπή Martin Luther King Day σε κάθε περίπτωση, μπορώ βεβαίως να πω ότι είμαι πολύ ευτυχής ότι το Έξετερ έχει τον τεράστιο σωρό των χρημάτων για να φέρει τον και τους ανθρώπους σε παρόμοιες θέσεις στο Έξετερ.

Παρά τις επεκτειμένος υποχρεώσεις Exeterâ € ™ s, που περιλαμβάνουν μια νέα υπόσχεση να πληρωθεί το πλήρες κόστος για οποιοδήποτε σπουδαστή το ο οποίος οικογενειακό εισόδημα είναι λιγότερο από $75.000, η χρηματοδότηση schoolâ € ™ s συνεχίζει. Πέρυσι â € ” που τροφοδοτήθηκε με καύσιμα από τα δώρα από τους πλούσιους αποφοίτους κολλεγίου και τις επιτυχείς επενδύσεις του â € ” αυτό διέσχισε το σημάδι $1 δισεκατομμυρίων, επάνω από μόλις πάνω από $500 εκατομμύρια το 2002.

Το Έξετερ μπορεί να είναι ένα ιδιαίτερα επιτυχές παράδειγμα, αλλά η ballooning χρηματοδότησή της απεικονίζει επίσης μια ευρύτερη τάση. Στα 10 έτη μέσω του ακαδημαϊκού έτους του 2005-6, ο αριθμός σπουδαστών στα ανεξάρτητα σχολεία, που δεν μετρά τα τοπικιστικά σχολεία, αυξήθηκε ακριβώς 11.6 τοις εκατό, σύμφωνα με την εθνική ένωση των ανεξάρτητων σχολείων. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, η μέση χρηματοδότηση ανά σπουδαστή, που ρυθμίστηκε για τον πληθωρισμό, αυξήθηκε κατά 93.5 τοις εκατό.

Έτσι οι πλούσιοι παίρνουν πλουσιότεροι, και τα άτομα και τα θεσμικά-ανεξάρτητα σχολικά έξοδα ανά σπουδαστή είναι επάνω 40% μεταξύ 1999 και 2004, εναντίον 28% για τα δημόσια σχολεία στο υψηλό τέλος των πραγμάτων, Έξετερ-ύφος, πράγματα

Πέρα από ένα πρόσφατο πρόγευμα στην καφετέρια Exeterâ € ™ s, Tyler Γ. Το Tingley, προι4στάμενος Exeterâ € ™ s, είπε ότι το σχολείο είχε αναθέσει μια έκθεση που δείχνει ότι το 1980, 40 τοις εκατό των αμερικανικών οικογενειών θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά να πληρώσουν την εκπαίδευση σε Phillips Έξετερ, αλλά μέχρι το 2004 ότι ο αριθμός είχε μειωθεί σε ακριβώς 6 τοις εκατό.

Η δυνατότητα του Έξετερ και άλλα πλούσια όργανα να ασφαλιστούν οι βοήθειες σπουδαστών εξηγούν γιατί μπορούν να απολαύσουν ένα πλεονέκτημα πέρα από άλλα ανεξάρτητα σχολεία στον ανταγωνισμό για τους καλύτερους σπουδαστές. […]

â € œ εάν η λίμνη επιλογής σας είναι μόνο 6 τοις εκατό του πληθυσμού, ο κ. â € . Tingley, ο προι4στάμενος, εν λόγω, â € œ που είναι ένα μικρό τοις εκατό για να σύρει από. We are trying to create a level playing field. It used to be that we gave financial aid to 34 percent of the student body. Now it is 46 percent. We anticipate it will increase further as a result of the changes.”

Now, it’s striking to see that Exeter is in the top 25 endowments for ALL private schools–including colleges. I knew many friends who were sad to realize how much they might end up lacking for resources after they left high school. Here at Yale, I’m better off, but it can still be mind-boggling. Looking at this story about rich old schools doling out big bucks for financial aid sounds positively heart-warming: for whatever income disparity there might be, and whatever wealth gap, at least attempts are being made to mitigate the difference… right?

Not so fast. At the high end of things, Exeter type schools have that flexibility. But for schools that don’t run capital campaigns in the hundreds of millions of dollars range, they still want to compete for the dollars that students from rich families bring, as well as searching for the best students. Even Exeter does this. It says it looks for “students from every quarter” and it makes sure that it doesn’t overlook the “extremely wealthy” quarter (not that that’s 25%). For schools which don’t have the same resources, what can this mean?

“Private school is a luxury, and rich families want the best facilities,” said Michael Gary, director of admissions at Exeter. “All too often fund-raising is about the buildings and the sports facilities. The schools need them to attract the wealthy families. They don’t have high on their priorities providing access to kids who can’t afford it.”

The schools that want to attract students have to choose to spend on aid or facilities if they can’t compete on both–and in a financial bind, they often choose facilities. Something to remember about all of those bulging endowments. Exeter had lots of its endowment tied up only for athletic or other restricted purposes. The best of all RIDICULOUS endowed things? There is a prize, given out on prize day, to any student who receives the same prize that their mother or father received when they were a student. To my great delight, in recent years it has garnered some booing and hissing. Its recipients still shrug, and go and collect their money for being both talented at whatever achievement they’re receiving… and being legacies… and the cycle continues.