Τελευταίο Σάββατο, είχα μια θαυμάσια ημέρα στη Νέα Υόρκη με μερικούς σπουδαστές από το κατοικημένο κολλέγιό μου, τον κοσμήτορά μας, τον κύριο, και μερικούς συνεργάτες Trumbull. Πήγαμε στο μητροπολιτικό μουσείο της τέχνης, το οποίο εκτός από την πάντα θαυμάσια μόνιμη συλλογή του είχε έναν συμπαθητικό Θ*Γuσταβε Courbet έκθεση. Το πραγματικό αστέρι του τέχνη-απογεύματος ήταν το Guggenheim και του Το CAI γuο- Qiang “Η θέλει σε Believe” παρουσιάστε (το ανεξάρτητο κομμάτι below–Cai γuο- Qiang λειτουργεί συχνά με την πυρίτιδα για να δημιουργήσει την καταπληκτική τέχνη).

Αλλά that’s όχι η ιστορία ότι θέλησα να γράψω για σήμερα. Είναι φανταστικό ότι μπορώ να πληρώσω $15 για να φτάσω έναν συμπαθητικό γύρο σε και από τη Νέα Υόρκη, το μεσημεριανό γεύμα σε συνερχόμενη, το γεύμα σε ένα συμπαθητικό εστιατόριο, και τα εισιτήρια σε δύο μουσεία (ο καιρός ήταν τέλειος, επίσης). What’s το πρόβλημα, εσείς να αναρωτηθεί; Για κάποιο γεγονός draws–opera τα εισιτήρια, broadway παρουσιάζουν, etc–there είναι μια λαχειοφόρος αγορά λόγω της απαίτησης και η περιορισμένη διαθεσιμότητα των εισιτηρίων. Η εγκοπή Rosenbaum έγραψε το α μεγάλη θέση περιγράφοντας ένα τέτοιο ταξίδι ακριβώς η άλλη ημέρα. Δεν δυσφημώ εκείνα τα είδη θέσεων καθόλου όλα. Εντούτοις, υπάρχει μια πλευρά κτυπήματος σε αυτό το θέμα, το οποίο σκέφτομαι αξίζει να εξερευνηθεί.

Το λυπημένο και μυστικό πρόβλημα Yale’s που καταπλήσσει Resources… είναι ότι είναι συχνά δυστυχώς υποχρησιμοποιούμενοι. Όχι ένα τέτοιο φοβερό μυστικό, αλλά αρκετά τραγικός, αισθάνομαι. Αυτό το ταξίδι Trumbull ήταν το ετήσιο TC “Αρτ Day” στην πόλη της Νέας Υόρκης. Προήχθη καλά, θα φανταζόμουν ότι θα υπήρχαν υψηλά επίπεδα συνειδητοποίησης σπουδαστών μέσα στο κολλέγιο. Ακόμα στο τέλος, υπήρξαν μόνο περίπου 8 σπουδαστές παρόντες. Η φίλη μου ήταν άρρωστη: (, έτσι δεν μπόρεσε να πάει αφότου υπέγραψε επάνω, αλλά ακόμα κι αν θα μπορούσε να έχει έρθει μόνο θα είχε κάνει 9.

It’s μια όμορφη ημέρα στην έναρξη της άνοιξη, και here’s μια μεγάλη πιθανότητα να πάει στην πόλη της Νέας Υόρκης: γιατί πέρασμα επάνω η ευκαιρία, με τέτοιους ωραία επιδοτούμενους πόρους; Ίσως σκεφτόσαστε αντ' αυτού ότι θα πηγαίνατε Τραίνο “Παρτυ, ” κολλεγίου Council’s Yale ιδιωτικό τραίνο DJ-SYMVALLO'MENOY μέρους στην πόλη της Νέας Υόρκης, που οργανώνεται την ίδια μέρα. Ίσως έχετε ένα πραγματικά μεγάλο έγγραφο που οφείλεται. Είναι ακριβώς ότι εσείς προσοχή don’t για την τέχνη;

Οποιοσδήποτε η εξήγηση, είχαμε ένα συμπαθητικό λεωφορείο που ήταν συνήθως κενό. Δεν ξέρω εάν αυτό το έτος διέφερε σημαντικά από others–I έχει στείλει σε ένα αίτημα για λίγο περισσότερες πληροφορίες για τους ιστορικούς αριθμούς. Αλλά τι ξέρω είναι ότι υπάρχουν πολλές σκηνές όπως αυτήν. Ένας ομιλητής έρχεται, μερικοί σημείωσαν ότι το άτομο παρουσιάζεται για ένα τσάι master’s ή η συνεδρίαση των λεσχών, τρόφιμα αγοράζεται, roomful των καρεκλών που συγκεντρώνονται προσεκτικά, και then… καμία μόνη χούφτα one–a, παρά τους διοργανωτές κατακλυσμού δεν αναμένει συχνά.

I’m όχι κάποιος άγγελος της πολιτιστικής δέσμευσης, σας απασχολεί. Βεβαίως όχι αυτό το εξάμηνο. Το πρώτο εξάμηνό μου, ήταν ένα πρόβλημα πάρα πολύ για να πάει, τόσο μεγάλο μέρος που βλέπουνε και hear–I ήταν πραγματικά βαριά δεσμευμένων. Αλλά αυτό το εξάμηνο, I’ve που αντικαθίστανται μέχρι το Σαββατοκύριακο 4 ημερών της μουσικής και δημόσιες συζητήσεις με μια ημέρα 7 workweek. It’s μια πολύ λυπημένη ύπαρξη, μια τα της οποίας πιέζοντας βάθη βαρίδι μια άλλη φορά. Αρκέστε είναι να πει, εκεί isn’t πολύς χρόνος να πάει οπουδήποτε διασκέδαση ή να ενδιαφέρει.

Ήμουν συγκλονισμένου για να έχω εκείνη την ευκαιρία αυτό το Σαββατοκύριακο, και είχα έναν μεγάλο χρόνο στη Νέα Υόρκη. Αλλά για κάθε πρόσωπο που παγιδεύεται σε μια κατάσταση όπως mine–overloaded με είτε τους ακαδημαϊκούς, είτε κάποιο extracurricular–there είναι ακριβώς όπως πολλοί που δεν φαίνονται ποτέ πραγματικά να έχουν πρόσβαση σε τι Yale πρέπει να προσφέρει επάνω από την άποψη των ελεύθερων και ενδιαφερουσών δραστηριοτήτων. Μερικοί γυρίζουν ένα τυφλό μάτι τουλάχιστον σε μια αρκετά μεγάλη μερίδα από τον.

It’s όχι όλο το ελάττωμά τους: μπορεί να είναι συντριπτικός, και κάποιος να τείνει για να τον αποκλείσει ακριβώς όλοι. Μπορεί είναι δύσκολο να βρεθεί ακριβώς τι να ενδιαφερθείτε για, επίσης. Το κυνήγι κάτω από τα ιπτάμενα και η ανάγνωση για τις διαφημίσεις των νέων τσαγιών και των γεγονότων μπορούν να είναι χρονοβόρα. Δελτίο & ημερολόγιο Yale απαριθμεί πολλές μεταβάσεις -πηγαίνω-ονς, αλλά χάνει πολύς. Υπάρχουν λίγοι καλοί συγκεντρωμένοι πόροι για τα γεγονότα. Τα γεγονότα Facebook για Yale είναι μια προσθήκη των συμβαλλόμενων μερών και άλλα να συμβούν χρήσιμος, αλλά βεβαίως μη περιεκτικός.

Η παράδοση μηνυμάτων I’m μπορεί να ηχήσει κάτι σύμφωνα με τις γραμμές του “Υαλε έχει τόσο πολλά χρήματα και άλλους πόρους που ακριβώς doesn’t ξέρει τι για να κάνει με τους, και πνίγει τους σπουδαστές της σε activities!” Μερικώς αληθινός. Αλλά I’m που δεν λέει ότι Yale ψεκάζει την κοινωνική σκηνή μέσω των διανομών του, ή μας σκοτώνει εντελώς με τις αγχωτικές παραινέσεις για να πάει στα γεγονότα. It’s ακριβώς ότι υπάρχει συχνά ένα ενοχλητικό χάσμα μεταξύ του potential… και η πραγματικότητα, όταν πρόκειται για τη δέσμευση και η συγκέντρωση.

Αυτό ισχύει αρκετά οπουδήποτε εσείς έβαλε τους σπουδαστές κολλεγίων. Θέλησα ακριβώς να γράψω κάτι για το επειδή α) it’s λυπημένα και β) όταν ακούνε οι ενδεχόμενοι σπουδαστές για έναν ειδικό σύρουν για 4 εισιτήρια σε μια όπερα ή κάτι παρεμφερή, να φανεί υπερβολικά-τέλειο ως πρότυπο της διανομής των πόρων. Αμφισβητήσιμα, περισσότεροι άνθρωποι οφείλουν να θελήσουν να πάνε στην όπερα, επίσης. Με επιτρέψτε να αναφέρω την εγκοπή, δικούς του θέση στην όπερα:

Κάθε εξάμηνο, υπάρχουν περίπου 20 ή έτσι έξοδοι, και τέσσερις σπουδαστές παίρνουν να πάνε σε κάθε ένας. Εκτός από να πάρουμε να δει μια φανταστική επίδειξη με τον κύριο College’s μας, παίρνουμε επίσης λήφθείτι έξω σε ένα ακριβό εστιατόριο για ένα πολύ συμπαθητικά γεύμα και ένα ποτό. Εξάμηνο πτώσης κέρδισα ένα εισιτήριο στο γάμο Figaro στη μητροπολιτική όπερα, μαζί με δύο από τους φίλους μου Δαβίδ και Sophia. Πρέπει να πω, ακόμα κι αν I’m μουσικά ανάρμοστο με κάθε πιθανό τρόπο, τη δυνατότητα το αριστούργημα Mozart’s στις συνερχόμενες σταλμένες ψύχρες κάτω από τη σπονδυλική στήλη μου. Για να επαναλάβει: το εισιτήριό μου ήταν μόνο διακόσια δεκαπέντε δολάρια. ΔΙΑΚΟΣΙΑ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΔΟΛΑΡΙΑ. I’ve όντας ποτέ σε οποιοδήποτε γεγονός εκείνο το κόστος ακόμη και κοντά σε εκείνο τον πολύ. Πολλαπλασιάστε αυτού με πέντε (τέσσερις σπουδαστές και κύριο Haller), προσθέστε στο κόστος ενός ακριβού γεύματος για πέντε, κατόπιν πολλαπλασιάστε αυτού με είκοσι και έχετε πόσο JE ξοδεύει στους σπουδαστές κάθε εξάμηνο, μόνο για τον πολιτισμό σύρετε. Μπορείτε να αρχίσετε να βλέπετε γιατί αγαπώ Yale τόσο πολύ; It’s ένα πράγμα για να έχει τα σκανδαλώδη χρηματικά ποσά στη χρηματοδότησή σας, αλλά it’s ένα άλλο πράγμα για να το ξοδεψει πραγματικά στους σπουδαστές.

Το κολλέγιο μήλου Edwards έχει ένα ιδιαίτερα μεγάλο χρηματικό ποσό διαθέσιμο σε it–it χρηματοδοτείται ανεξάρτητα με έναν τρόπο που άλλα κολλέγια δεν είναι. Κατά συνέπεια, έχουν τους πρόσθετους πόρους που ξοδεύουν στην όπερα, ή που λένε, να δώσει στην ανακαίνιση (αρκετά φτωχού) κατοικημένου college–which μου ακόμα καλά φροντίζουν, ανησυχία don’t!

Yale έχει έναν γιγαντιαίο σωρό των χρημάτων; Ναϊ Τον ξοδεύει στους σπουδαστές; Ευτυχώς, πάλι, ναϊ Ακόμα φαίνεται μερικές φορές ότι ο μέσος σπουδαστής είναι λιγότερο πιθανό να δει αυτό ξόδεψε στα εισιτήρια οπερών (ή τους ενδιαφέροντες ομιλητές, κ.λπ...) από αυτοί πρόκειται να δει αυτό επανεμφανίζεται μέσω των χρημάτων που δίνονται στις λέσχες για τη χρηματοδότηση που πλένεται έπειτα από τις λέσχες και το into… καλά, όχι εισιτήρια στη μητροπολιτική όπερα. Φαίνεται πιθανό ότι αυτή η κατάσταση είναι παρούσα σε οποιοδήποτε σχολείο που παρέχει ότι παρόμοιο δροσερό resources–Yale ακόμη και να είναι καλύτερο για την, λαμβάνοντας υπόψη ορισμένες θέσεις μέσα στο σώμα σπουδαστών. Ακριβώς επιθυμητός για να ξεφουσκώσει οποιεσδήποτε αφρώδεις εικόνες (ή τους φόβους;) από την πλήρη πολιτιστική ευδαιμονία για όλους, though–there είναι εκείνα που είναι ανιδιοτελή. Ακριβώς don’t τους βλέπετε όταν you’re έχοντας έξω έναν καλό χρόνο στη δεκάρα Yale’s! : )